Hep derler ya fotoğrafçının bir derdi vardır, bu yüzden üretir fotoğraf çeker de çeker. Anlamını vs.. tartışmayacağım şimdi ama eline bilinçli olarak makineyi alıp da fotoğrafa heves eden herkesin bir derdi vardır yada çektikçe olacaktır…öyledir hakikaten fotoğraf bir durumu açıklığa kavuşturmayı sağlasa da asıl onu çeken kişinin neler sezdiğini anlatır özünde… Vizörden bakanın gördüğünü, duyumsadığını yansıtır. Şimdi elimde makinem olsaydı mesela, birbirine dolanmış, karmakarışık ve rengârenk ipleri soyutlama yaparak çekerdim. İçinde en kalın ve belirgin rengide kırmızı yapardım ki hala ve inatla başkaldırışımı simgelesin… kafamın da o ipler kadar karışık olduğunu ve ama bu hayatın her şeye rağmen benim için renkli ve estetik olduğunu da göstersin… içinde bulunduğum an kadar belirsiz bir fotoğraf, kontrastı düşük… ve işte bir tartışma konusu; bu soyut fotoğraf benim duygu yansımalarımla değer kazandığı için aslında soyut olmuyor bana göre… ya size göre?