Dün yine yollardaydım,son altı aydır belki bu yolu 40'ın üzerinde geri dönmüşümdür ama buseferki en mutlu olanlarındandı! Genelde otobüs yolculuklarımda cam kenarını seçer, ya müzik dinler, ya kitap okur, ya da birşeyler yazarım. Busefer yalnızca camdan dışarı bakıp düşünmeyi seçtim.
Önümde düşünmeye değer, neredeyse bir haftaya yakın ve göz açıp kapayıncaya kadar hızlı geçmesine rağmen aslında herbiri dolu dolu ve beni düşündükçe gülümseten birdolu gün var..
Sabah canımın istediği saatte kalkıp,
Mantar kurabiyenin dübüne düşüp,
Sokaklarda noodle yiyip,
Nehre karşı bira içip
Fotograf çekmeyi öğrenip,
Fotograf çektirip, modellik yapıp,
Yağmurun altında ıslanıp,
Bütün gün müzik dinleyip,
Beraberken yalnız kalabilip, keyfime bakıp,
Farkına varıp,
Yaşadığımı hissettiğim bir dolu gün...
Şimdi ise, bana hayatta bir amacım olduğunu hissettiren günlerden birindeyim.
Bugünlerin hep olması dileğiyle derken bugünkü dilek listeme birkaç birşey daha eklemek istiyorum!
- Telefonla konuşurken dış etkilerden oluşan parazitlere bir çözüm,
- Daha az telefon, su, elektrik,gaz vs.. faturası,
- Birmilyon tane ve düştüğünde kırılmayan orjinal muglar,
- Daha az dağılan bir oda,
- Daha bol güneş,
- Bana küçük şeker paketi gibi gözüken arabam,
- Hersabah uyandığımda önümde beni bekleyen mantar kurabiyeler,
- Başarılı bir proje
